هر چه میخواهد دل تنگت بگو

خدایا: عقیده مرا از دست عقده ام مصون بدار

خدایا:به من قدرت تحمل عقیده مخالف ارزانی کن

خدایا:مرا همواره آگاه و هوشیار دار تا پیش از شناختن درست و کامل کسی یا فکری _مثبت یا منفی _ قضاوت نکنم

خدایا:در برابر هر آنچه انسان ماندن را به تباهی میکشاند مرا با نداشتن و نخواستن رویین تن کن

خدایا:آتش مقدس شک را آن چنان در من بیفروز تا همه یقین هایی را که در من نقش کرده اند بسوزد و آن گاه از پس توده ی این خاکستر لبخند مهراوه بر لب های صبح یقینی شسته از هر غبار طلوع کند.

دکتر علی شریعتی

مشکلات مانند دست اندازهای جاده اند کمی از سرعت تان کم می کنند اما از جاده صاف بعد از آن لذت خواهید برد زیاد روی دست انداز ها  توقف نکنید به حرکتتان ادامه دهید!

خدا روز بدون رنج بدون خنده بدون اندوه و آفتاب بدون باران وعده نداده است.اما او توان پایداری در آن روزها و وعده تسلی پس از اشک و چراغ راه را داده است.

پنج قانون خوشبختی را به خاطر بسپاریم:

-قلبتان را از نفرت پاک کنید

-ذهنتان را از نگرانی ها دور کنید

-ساده زندگی کنید

-بیشتر کمک کنید

-کم تر توقع داشته باشید

لويیز ردن زنی بود با لباسهای مندرس و کهنه و نگاهی مغموم.وارد خواربار فروشی محله شدو با فروتنی از صاحب مغازه خواست کمی به او خوارو بار بدهد.به نرمی گفت شوهرش بیمار است و نمی تواند کار کندو شش بچه شان بی غذا مانده اند.

جان لاک هاوس صاحب مغازه با بی اعتنایی محلش نگذاشت و با حالت بدی خواست او را بیرون کند.

زن نیازمند در حالی که اصرار میکرد گفت آقا شما را به خدا به محض اینکه بتوانم پولتان را می آورم.

جان گفت نسیه نمیدهد.

مشتری دیگری کنار پیشخوان ایستاده بود و گفت و گوی آن دو را میشنید به مغازه دار گفت ببین خانم چه میخواهد خرید این خانم با من.

خواربار فروش با اکراه گفت خودم میدهم لیست خریدت کو؟

لوییز گفت ایجاست.

لیستت را بگذار رو ترازو.به اندازه وزنش هر چه خواستی ببر.

لوییز با خجالت یک لحظه مکث کرد از کیفش تکه کاغذی درآورد و چیزی رویش نوشت و آن را روی کفه ی ترازو گذاشت. همه با تعجب دیدند کفه ی ترازو پایین رفت.

خواربار فروش باورش نشد.مشتری از سر رضایت خندید.

مغازه دار با ناباوری شروع به گذاشتن جنس در کفه ی دیگر ترازو کرد.کفه ی ترازو برابر نشد آن قدر چیز گذاشت تا کفه ها برابر شدند.

در این وقت خواروبار فروش با تعجب و دلخوری تکه کاغذ را برداشت ببیند روی آن چه نوشته شده است.

کاغذ لیست خرید نبود دعای زن بود که نوشته شده بود :« ای خدای عزیزم تو از نیاز من با خبری خودت آن را برآورده کن.»

مغازه دار با بهت جنس ها را به لوییز داد و همان جا ساکت و متحیر خشکش زد.

لوییز خداحافظی کرد و رفت.

مشتری یک اسکناس پنجاه دلاری داد و گفت:« تا آخرین پنی اش می ارزید. »

فقط اوست که میداند وزن دعای پاک و خالص چقدر است.

دعا بهترین هدیه ی رایگانی است که میتوان به هر کس داد و پاداش بسیار برد.

امشب بر تارک آسمان از تو خواهم نوشت با دستانی بلند خطی از دلتنگی ها را که زاده خیال من بود.

این حادثه تا کجا رسید باوری سخت آغشته بر تردید... حقیقت پشت نگاهی بود که در تلاقی این دو فصل آرام خاموش گردید.

امشب خواهم نوشت زندگی را واقعیتی که گم کرده بودم...

اکنون هنگامیست برای شروع

من می پیچم به این زندگی تا با خود مرا به آسمان برد...

عبور ساده از سیاهی شب خورشید مرا منتظر است... با طلوع سپیده این بار من ستاره خواهم شد

محو در نگاه تو...

میروم سنگین تر از این فاصله خسته از بی رنگی این یک نگاه ...

بیقرار... اما به دل صبری عجیب دارم

میروم در انتظار لحظه ها

برای رفتن بهانه ای نیست اما بهانه ی من رفتن است

صبح خواهد شد و به این کاسه ی آب آسمان هجرت خواهد کرد

باید امشب بروم ... در این تولد دوباره پشت و پناهم باش

خیلی خسته ام از همه چیز و همه کس نمی دونم چرا زندگی برام بی مفهوم شده انگار فقط شب و

روز و میگذرونم تا وقت رفتن بشه یه حس خیلی عجیبی دارم هیچ چیز برام جذابیتی نداره حتی نمیتونم

 بنویسم ذهنم یاری نمی کنه...؟؟؟؟

تصمیم گرفتم بعد از خوندن چند تا وبلاگ توپ یه وبلاگ درست کنم که همه اون حرفهایی رو که تا حالا نتونستم بزنم اینجا بنویسم چقدر حرف گوش نکرده دارم از کجا شروع کنم؟؟؟؟